Iedereen is GoedVolk: ‘Het politieke klimaat moet echt om’

HEUVELRUG Dit jaar wordt misschien wel het warmste jaar op de Utrechtse Heuvelrug sinds mensenheugenis. Na haar ontstaan in de ijstijd 150.000 jaar geleden is het niet zó warm geweest. De klimaatverandering is voor iedereen voelbaar en zichtbaar. Bossen verdrogen, beuken sterven en dassen zwerven op zoek naar voedsel. Verzuring van de bodem door stikstof zorgt voor nog meer schade. De klimaatverandering voltrekt zich in rap tempo en het aanzien van de Heuvelrug met zijn prachtige landgoederen en beukenlanen zal ingrijpend veranderen. Mens en natuur moeten zich aanpassen. Natuurherstel is belangrijker dan ooit.

door Rafael Lazaroms

Wat daarbij absoluut niet helpt, zijn de grootstedelijke bouwplannen van Zeist en Utrechtse Heuvelrug. Deze ambities worden gesteund door de provincie en hebben grote landschappelijke en sociaal-economische gevolgen. Deze zijn verweven in een wirwar van beleidsplannen en visies en in strijd met jarenlang beleid waarin bescherming van landschap en natuur centraal stond. Opeens moeten er woontorens verschijnen in en rondom kwetsbare natuurgebieden, zoals bij station Driebergen-Zeist (2.500 appartementen, dertien hoog) of grote stadsflats bij Boshove (300-400 appartementen). Dergelijke projecten gaan de draagkracht van de natuur gemakkelijk te boven. De uitstralingseffecten van woontorens door licht, geluid, recreatie, honden en katten zijn enorm. Noodzakelijke onderzoeken naar ecologie, water, verkeer en veiligheid worden consequent op de lange baan geschoven (‘dat- zien-we-dan-wel-mentaliteit’). De gemeentebesturen wekken de schijn dat deze woningbouw voorziet in de behoefte van de lokale bevolking en dat zij hiervoor verantwoordelijkheid nemen. Dat is een valse voorstelling van zaken. In werkelijkheid zal de bouw vooral tegemoet komen aan de woningnood van Amsterdam en Utrecht. De autonome groei van de lokale bevolking is minimaal en er is weinig sturing op wie hier komen wonen. De lokale bevolking heeft vooral behoefte aan woningen voor senioren en jongeren en wil behoud van het dorpse en groene karakter van de heuvelrug. Hieraan wordt voorbij gegaan. Het gevolg is een kloof tussen politiek en samenleving.

De botsing tussen de politieke en de maatschappelijke democratie kwam pijnlijk aan het licht in het Woondebat op 12 maart dit jaar in de Grote kerk in Driebergen, vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen. Centraal stond het manifest Wonen van een aantal burgerorganisaties die oproepen tot passende woningbouw en samenwerking. Alle fracties trokken die avond het boetekleed aan over de mislukte participatietrajecten en beloofden beterschap. De (krokodillen)tranen op de kerkbanken waren nog nauwelijks opgedroogd of de politiek ging na de verkiezingen gewoon weer verder waar zij gebleven was. Er bleek geen ruimte voor inbreng van maatschappelijke partijen in het raadsbrede programma en hun alternatieve groene, kleinschaliger bouwplannen zijn nog steeds onbespreekbaar. Waarschijnlijk denkt het gemeentebestuur na de verkiezingen voor de komende vier jaren het mandaat op zak te hebben om de verstedelijkingsoperatie voort te zetten, maar het zal op groot maatschappelijk verzet stuiten. Is dat geen goede aanleiding voor een volksraadpleging? Het is al eerder gedaan en met succes in 2008 over de blijvende aansluiting van Overberg bij onze gemeente.

iedereenisgoedvolk.nl