'Ik tel mijn [zegeningen]'
Wethouder Boonzaaijer zwaait af na drie termijnen
3 juni 2026 om 13:18Of we hem terugzien als burgemeester? Lachend antwoordt Boonzaaijer (58) op de openingsvraag: ,,Laat ik vooropstellen dat we in Frits Naafs een goede burgemeester hebben, met wie ik in de afgelopen twintig jaar heel prettig heb samengewerkt. Ik zou met plezier ooit burgemeester worden, maar ik ga er niet voor verhuizen. Hier in Doorn liggen mijn wortels, hier is mijn leven. Dus als ik het ergens zou mogen worden, dan is het alleen hier." Boonzaaijer nam al een tijdje waar tijdens de coronacrisis en zag het lokale politieke ambacht in de afgelopen 25 jaar van alle kanten.
PUZZELEN Het politieke zaadje werd geplant door de vader van Boonzaaijer, die bloemist was in Doorn. ,,Mijn vader was lid van de lokale kiesvereniging, die de verkiezingen voorbereidde. Ik werd al heel jong lid van de SGP. Vervolgens werd ik bestuurslid - penningmeester natuurlijk - en fractieondersteuner bij de SGP/CU in de gemeente Doorn. En vanaf 2001 raadslid. Het zal wel even wennen zijn om 's avonds niet meer op pad te zijn. Het wethouderschap is ook een manier van leven. Privé en werk lopen door elkaar heen. Dat heb ik nooit als een belasting ervaren. Nu kan ik mijn avonden zelf gaan invullen, maar ik zal het ook zeker missen. De avonden in de raad en de contacten met de inwoners vond ik erg leuk, ook als het spannend werd. Als wethouder heb je een spilfunctie tussen inwoners, ambtenaren en de raad. Je weet nooit hoe een week eruit gaat zien. Die dynamiek en dat voortdurend samen puzzelen op oplossingen, dat vond ik gewoon heel erg leuk om te doen."
DANKBAAR Vandaar dat het bericht dat hij niet tot de kandidaat-wethouders behoorde, Boonzaaijer een paar weken geleden toch wel een beetje overviel: ,,Je weet dat het tot de mogelijkheden behoort. Aan de andere kant heb ik het drie keer mogen doen met maar twee raadszetels voor de SGP, dat is best bijzonder. Dus ik tel mijn zegeningen. Uiteindelijk overheerst de dankbaarheid, dat ik dit zo lang heb mogen doen. Ik heb het laatst opgezocht en ik hoor bij de vier langstzittende wethouders van de provincie." De keuze om de afgelopen verkiezingen geen lijst te trekken, maar te duwen was een bewuste: ,,Als je lijsttrekker bent, vind ik dat je ook in de raad moet gaan - en in feite is dat een promotie, want dat is het hoogste orgaan. Dat vergeten mensen nog wel eens. Maar je kent de gemeentepolitiek en de dossiers natuurlijk van haver tot gort, en het leek me voor iedereen ongemakkelijk als ik na twaalf jaar samenwerking ineens controlerende vragen moet gaan stellen. Daar wordt niemand gelukkig van."
FINANCIËLE TIJGER 'Bewaker van de schatkist' werd Boonzaaijer wel genoemd, en 'het financiële geweten van de gemeente'. Waarschijnlijk speelde zijn achtergrond in accountancy hierin een rol en wellicht ook een voorliefde voor cijfers. Kijkend naar de portefeuilles die hij als wethouder beheerde, voerde financiën daarin zeker niet de boventoon. ,,Ik begon in 2014 op ruimtelijke ordening, maar nam wegens ziekte van mijn collega de portefeuille financiën over. Dat was qua werkbelasting pittig, maar wel een hele mooie tijd." Hij brengt in herinnering dat de gemeente onder financieel toezicht stond toen hij begon als wethouder: ,,Slechter kon het dus niet worden. Ik heb veel moeten bezuinigen in mijn periode en belangen moeten afwegen ten opzichte van onze schuldquote. Ik heb heel veel gelobbyd in Den Haag. Over het woonplaatsbeginsel bijvoorbeeld. Dat wij met de vele jeugdzorginstellingen binnen onze gemeente opdraaiden voor de zorgkosten, terwijl de cliënten officieel elders woonachtig waren. Dat het uiteindelijk gelukt is, zodat dit niet meer onevenredig zwaar op onze begroting drukte, daar was ik blij mee."
VERRIJKEND Alles kwam voorbij in die lange politieke loopbaan: verkeer, agrarische zaken, ICT-dienstverlening, monumenten, natuur, vastgoed en grondzaken, wonen, etc. En als laatste het sociale domein: ,,Ook dit was weer waardevol en boeiend tegelijk, met een grote financiële component, aangezien een heel groot deel van de gemeentelijke begroting daarheen gaat. De WMO valt hieronder, bestaanszekerheid, mantelzorg en vrijwilligerswerk. Je ontmoet en werkt weer met heel andere collega's en belanghebbenden samen. Ik heb dit echt als verrijkend ervaren." Het meest trots is hij op de integrale visie, die er in zijn laatste periode is ontwikkeld op dit beleidsterrein: ,,Ik wilde graag werken vanuit een samenhangende visie in plaats van op deelbeleid. Ook wat je opneemt in het uitvoeringsprogramma en wat je aan de raad voorlegt, heeft dan een logisch verband."
OOGAPPELDOSSIERS Behalve verantwoordelijkheid voor de genoemde portefeuilles, was Boonzaaijer ook nog loco-burgmeester en projectwethouder voor de vernieuwing van het station in Driebergen, plus de ondertunneling van het spoor daar en de ondertunneling en ontwikkeling van de centrumvisie in Maarsbergen. Eén van de kleinere dossiers die er voor hem zelf uit sprong, is het landgoederenbeleid: ,,Dat vond ik erg leuk. Hoe kun je als gemeente bijdragen aan het verduurzamen en rendabel beheren daarvan? Ook na de valwind in Leersum hebben we heel constructief samengewerkt met de getroffen landgoedeigenaren, en met een mooi resultaat." Als tweede noemt hij begraafzaken: ,,Ik vind dat een belangrijke portefeuille. Je kunt de mate van beschaving naar mijn mening afmeten aan hoe een maatschappij omgaat met zijn doden. Ook daarin zijn ontwikkelingen, zoals het mogelijk maken van natuurbegraven."
KLASSIEK Wie een rondvraag naar hem doet, zal leren dat Boonzaaijer gezien wordt als een klassieke volksvertegenwoordiger en een gedegen lokaal bestuurder. Een rentmeester zoals de SGP die graag ziet. Sterk op de inhoud, bestuurlijk flexibel, betrokken maar realistisch, en betrouwbaar waar het gaat om gemaakte afspraken. Goed benaderbaar ook. ,,Ja, iedereen heeft mijn telefoonnummer en mag me bellen. Zo heb ik er altijd in gezeten. Soms kun je op persoonlijk vlak heel snel iets voor iemand betekenen. Daar beleef ik dan net zoveel vreugde aan als aan langere trajecten."
Boonzaaijer is van plan zich keurig te houden aan het advies om een tijdje niks te doen. ,,Na 25 jaar is het wel even afkicken, dus de zomer houd ik vrij. Voor vakantie en voor klussen rond het huis, want ik werk ook graag met mijn handen. Verder ben ik intensief mantelzorger van mijn ouders, die achter ons wonen. En ik ga graag met mijn drie kleinkinderen op pad." Wat de toekomst brengt, is nog een verrassing: ,,Ik heb jaren gewerkt in de accountancy, eerst zeven jaar bij Van Ree en toen zeventien jaar voor mezelf, advies en administratie. Nu lijkt het snijvlak van financiën en vastgoed mij interessant. Ondernemen zit in 't bloed hè, dus ik kom vast wel goed terecht."