'Moet iets hebben om [mee bezig] te zijn'

Evert de Boer, een meer dan betrokken Maarnaar

6 mei 2026 om 12:31

Evert de Boer (82) werd geboren in de Noord-Hollandse duinen, als zoon van Friese ouders. Door hun gezamenlijke liefde voor voetbal leerde hij zijn vrouw Gerda kennen en na enkele verhuizingen kwamen zij in 1973 in Maarn te wonen. Na 53 jaar, twee kinderen en vier kleinkinderen wonen ze nog altijd op hetzelfde adres.

In zijn jeugd was hij redacteur van de school- en studiekrant. In zijn werkend leven in de kantoorartikelenbranche was hij vaak leidinggevende van zijn afdeling, of het nu in Nederland, Rusland of Kazachstan was. In zijn politieke loopbaan was hij jarenlang voorzitter van de Maarnse VVD en raadslid van de Gemeente Utrechtse Heuvelrug. Naast deze activiteiten is hij leidinggevend geweest bij verschillende belangenorganisaties en verenigingen.

VOORZITTER In de jaren ’80 werd hem gevraagd om voorzitter te worden van de VVD Gemeente Maarn. Uiteindelijk is hij in totaal twaalf jaar voorzitter van de lokale afdeling geweest, verdeeld over twee periodes. Sinds 1981 is hij lid van de lokale Lions Club en in 2007 werd hij voorzitter van bewonersbelangenorganisatie VBMM.

In 2014 kwam De Boer binnen in de gemeenteraad. ,,De dingen waar ik voor die tijd mee bezig was, hadden allemaal met politiek te maken, maar ik zag het steeds van buitenaf. Dit was een kans om daadwerkelijk mee te doen.” Het zou voor hem het begin zijn van een periode van twaalf jaar als raadslid.

Het contact met de mensen vond De Boer het mooist aan zijn werk in de raad. Als er plannen gepresenteerd werden voor nieuwe huizen, ging De Boer altijd op de beoogde locatie kijken en met de buurtbewoners praten. ,,Gewoon vragen wat ze er van vinden. Bijna allemaal nodigen ze je binnen uit voor een kop koffie om het er over te hebben. Dan kom je pas echt in gesprek.”

De Boer gaat het raadswerk missen. Los van het plezier dat hij erin had, zorgde het ook voor een invulling van de dag. ,,Ik heb nu al een aantal keer gehad dat ik in mijn werkkamer sta en merk dat ik niks te doen heb.” Toch voelt de Maarnaar zich tevreden. ,,Ik ben 82 en dat realiseer ik me ook, dus ik kan er vrede mee hebben dat ik stop als raadslid. Na twaalf jaar heb ik ook wel het gevoel dat het goed is geweest zo.”

,, Na twaalf jaar heb ik ook wel het gevoel dat het goed is geweest zo

SPOORTUNNEL Wanneer gevraagd wordt naar het project waar hij het meest trots op is, noemt De Boer de spoortunnel in Maarsbergen. ,,Veel mensen weten dat niet, maar wij zijn met drie mensen gestart om ervoor te zorgen dat die tunnel er kwam. Samen met mijn twee collega’s Ruud Hartvelt en Jan Huyser zijn wij als particulieren voor het eerst over dat project gaan nadenken.”

In zijn eigen Maarn heeft De Boer gezorgd voor de komst van de palen die waarschuwen voor de hoogte van de spoortunnel bij de Raadhuislaan. ,,Daar reden altijd mensen tegenaan, maar er werd steeds geen actie ondernomen. Toen heb ik in de raad gewaarschuwd dat er statistisch gezien over drie weken weer iemand tegenaan zou rijden. De volgende dag was het al raak. Ik ben er meteen naartoe gereden en heb de wethouder gebeld: hoe we het doen, doen we het, maar dit moet nu opgelost worden. Toen zijn die palen er gekomen.”

SAMENWERKEN Wat staat er voor De Boer na 82 jaar levenservaring op de planning? ,,Eerst ga ik even een paar maanden alles op een rijtje zetten. Misschien ga ik weer meer voor het dorp doen, maar misschien dat ik het zo ook wel plezierig vind. Ik merk nu al dat ik meer tijd heb om met mijn vrouw op stap te gaan. Bijna iedere dag pakken we wel de auto naar de natuur of een museum. En ik heb er zelfs over gedacht om mijn Russisch weer bij te spijkeren. Voor mijn werk heb ik het vroeger goed gesproken, het is een mooie taal.”

De Boer vindt het mooi dat hij in de omgeving de resultaten kan zien van de onderwerpen waar hij zich hard voor heeft gemaakt. ,,Als iemand iets positiefs over een project zegt, twijfel ik altijd of ik moet zeggen dat ik erbij betrokken was. Soms doe ik het, maar ik wil er niet mee te koop lopen, daar gaat het mij niet om. Samenwerken is juist belangrijk, 95% van de projecten moet je samen doen. Dat is precies wat het zo leuk maakt.”