'Van elke ervaring leer je, het [maakt wie je bent]'
29 april 2026 om 11:42De grootste uitdaging voor Erwin Grasmeier en zijn vrouw Lucia was om te verhuizen tijdens de lockdown, maar ook dat ze op dat moment een woning huurden waar ze zich totaal niet vrij voelden. ,,Wij huurden destijds een huis waar de verhuurster zelf op dat moment onder ons woonde. Dat was echt een drama. Deze mevrouw was het halve jaar weg naar haar tweede huis op een Grieks eiland, maar de andere helft van het het jaar maakte ze ons het leven zuur door ons continu op de vingers te kijken", geeft Erwin Grasmeijer aan.
Onder de rook van München is Erwin Grasmeijer dat inmiddels zo goed als vergeten maar het komt ter sprake bij de vraag wat de grootste uitdaging is geweest wat betreft de verhuizing naar Ismaning in Duitsland. ,,We zitten hier, net buiten München, nu op onze plek. Ons gezin bestaat uit mijzelf, mijn vrouw Lucia, onze dochter Livia, haar zusje die in juni 2026 erbij komt, onze hond Louie, onze katten Luna en Charlie, de kippen Margriet, Toos en Willemien en onze konijnen Judy en Johnny", legt Erwin Grasmeier uit.
LEERSUM De ouders van Erwin Grasmeijer wonen nog steeds in Leersum. ,,Ik ben daar samen met mijn broer Erik opgegroeid. Vanaf het moment dat ik mijn huidige vrouw leerde kennen, ben ik uiteraard veel heen en weer aan het reizen geweest. Dat we op een gegeven hebben besloten om naar Duitsland te verhuizen, heeft te maken met het feit dat mijn vrouw hier is opgegroeid, maar ook dat het bedrijf waar ik voor werkzaam ben, hier een klein bureau heeft. Het was dus een makkelijke switch, ook omdat ik mijn baan kon behouden", geeft Erwin Grasmeijer aan. Het contact met de familie in Nederland is goed. ,,Vooral met mijn broer en zijn familie en mijn ouders. Mijn ouders zijn met pensioen dus die kunnen nu wat vaker en ook langer op bezoek komen. Daar kunnen we met zijn allen enorm van genieten."
WERELD Op het moment dat Erwin Grasmeijer zijn vrouw Lucia leerde kennen, woonde en studeerde zij in Bamberg. ,,Ik woonde toen nog in Leersum. We hebben een tijd een lange afstandsrelatie gehad omdat we onze studies nog aan het afmaken waren. In die tijd hebben we veel gereisd samen. Zo zijn we naar Australië en Nieuw-Zeeland geweest, maar ook naar Bali, Sri Lanka, India en Singapore. Ook zijn we in Afrika geweest, in Kenia, Uganda, Rwanda, Zambia, Zimbabwe en Botswana. Al ons geld ging op aan samen reizen. Wanneer we thuis kwamen, dan moesten we weer aan de studie, beide in een ander land. Destijds gaven we bijna al ons geld uit aan samen reizen, de beste investering in onze relatie. We woonden in Londen toen we besloten naar Duitsland te gaan. De meeste vrienden van ons in Londen hadden ook besloten terug te keren naar hun thuisland. Wij wilden ook terug naar het vasteland. Het was leuk in Londen en goed voor onze carrières, maar we wisten altijd dat het tijdelijk zou zijn."
ISMANING ,,Ik werk voor een Duits bedrijf wat in Ismaning ook een klein kantoor heeft. We hadden al besloten dat we naar Duitsland wilden verhuizen, toen in maart 2020 de covid lockdown kwam. Wij hadden geen zin om vast te zitten in Engeland tijdens de lockdown dus we zijn halsoverkop met de ferry naar Nederland gereisd en hebben op de zolder van mijn ouders een groot deel van de lockdown uitgezeten. Gelukkig hadden we in Leersum heel veel vrijheid en ruimte, die we in Engeland zeker niet hadden gehad. Na een paar weken op de zolder van mijn ouders zijn we kort naar de ouders van Lucia in Dachau gegaan om vanuit daar naar een woning te zoeken. Dat is toen redelijk snel gelukt. We hebben in Freimann, in Noord-München, een woning gevonden. Na twee jaar hebben we onze huidige woning in Ismaning gevonden. Ismaning ligt tussen München en het vliegveld, in het noorden van München. Wij zelf wonen in het buitengebied van Ismaning op een oude boerderij. Die boerderij is omgebouwd tot een huis met drie woningen erin met veel land eromheen. Onze slaapkamer kijkt uit over een veld met een beekje, wanneer het goed weer is, dan kunnen we de bergen zien vanuit ons bed. Naast het huis is een klein stuk bos met genoeg bomen om de wind te breken en schaduw te verschaffen. Het huis is bereikbaar via een onverharde weg die aansluit aan een privé weg van de lokale boer. Er komt hier dus geen verkeer langs. We wonen midden in de natuur en hebben vaak reeën voor onze deur, bevers in de beek naast het huis, uilen en vossen in het bos naast het huis maar ook eekhoorntjes en hazen rondom ons huis. Ruimte en privacy hebben we hier in overvloed. Het is wellicht niet voor iedereen weggelegd. Sommige vrienden van ons zeggen dat ze hier nooit zouden kunnen wonen maar dat is prima. Ik zou zelf ook niet meer in sommige van hun woningen kunnen wonen. Voor ons is het perfect", lacht Erwin.
GESETTELD Erwin en Lucia zijn blij met het leven dat ze nu hebben. ,,Ons leven zier er nu heel anders uit. We zijn helemaal gesetteld en druk door de uitbreiding in ons gezin. We hebben in 2024 onze eerste dochter gekregen en in 2026 krijgen we onze tweede. Ons leven staat nu minder in het teken van onszelf, maar meer in het teken van het gezin. We proberen zo goed mogelijk ieders wensen uit te laten komen waardoor onze eigen wensen vaak als laatste aan bod komen. Maar zelfs die wensen komen vaak nog uit. Wat voor ons heel bijzonder is, zijn de dieren om ons heen. In de zomer zet de lokale imker ook nog eens twee bijenkasten bij ons neer. Er zijn natuurlijk boerderijen of andere mensen met veel meer dieren, maar wij hadden dit nooit verwacht. Elke ziel die erbij komt, maakt ons ontzettend blij. Het is veel om te organiseren maar dat houdt het leven interessant en zorgt ervoor dat het nooit saai is."
WERK ,,Ik ben afdelingshoofd Veiligheid voor Huber Parking, een bouwbedrijf dat parkeergarages bouwt. Ik ben door toeval in Engeland op dit Duitse bedrijf gestuit en heb daarna mijn baan mee naar Duitsland kunnen nemen. Ik werk nu tien jaar voor dit bedrijf", geeft Erwin Grasmeijer aan.
Als gezin beginnen ze in Ismaning de dag altijd samen. ,,Eerst samen ontbijten en dan de dieren eten geven. Dan breng ik vervolgens Livia naar de Kita, de kinderdagopvang, waar ze 's ochtends is. Daarna gaan Lucia en ik aan het werk om Livia om 14.30 uur weer op te halen. Ik heb maandag en vrijdag in de middag vrij en Lucia de andere dagen. Zo redden we het met werk en zorgen we 's middags voor Livia. Tussendoor moet de hond uitgelaten worden, verschonen we het kippen- en konijnenhok of maaien we het gras. Er is hier altijd wel wat te doen. Gelukkig kunnen we allebei veel vanuit huis werken, waardoor we onder meer weinig tijd aan reistijd verliezen."
LEEFOMSTANDIGHEDEN Nadat Erwin en Lucia klaar waren met hun studie, wilden ze graag gaan samenwonen. ,,We hebben eerst in Amsterdam gewoond. Lucia schreef haar masterscriptie en ik werkte full-time bij de autoverhuur wat mijn studentenbaan was. Dit duurde maar een paar maanden, toen zijn we samen naar Londen verhuisd. Engeland was voor ons neutraal. Het was voor beiden niet ons thuis en voor beide niet onze eerste taal, dus het was 'eerlijk' in die zin. In Londen hebben we een geweldige tijd gehad, maar de leefomstandigheden zijn daar naar mijn mening niet vergelijkbaar met die in Nederland of Duitsland. Het hangt er natuurlijk altijd vanaf waar precies je bent, maar ik was na vier jaar helemaal klaar om terug te gaan naar het vaste land en te waarderen hoe goed we het hier eigenlijk hebben", zegt Erwin. Hij geeft aan dat het hem als mens heeft veranderd. ,,Het is verbazingwekkend hoe snel je aan dingen gewend raakt. Tussen Nederland en Duitsland is er op veel vlakken niet veel verschil, maar de verhuizing van de stad naar het platteland heeft mij denk ik meer veranderd dan de verhuizing van Nederland naar Duitsland." Aan terugkeren naar de Utrechtse Heuvelrug of Nederland in het algemeen wordt dan ook niet gedacht. ,,We zijn hier helemaal gelukkig op dit moment, maar je weet maar nooit", houdt hij de deur op een kier.
HEUVELRUG Er zijn zeker dingen die Erwin Grasmeijer mist nu hij in het zuiden van Duitsland woont. ,,Ik mis aan Nederland en de Heuvelrug dat je voor bijna alles de fiets kan pakken. Naar de winkel, de kapper, vrienden of de kinderen naar school brengen. In Duitsland moet ik bijna alles met de auto doen. De wegen zijn er niet op ingericht en de afstanden zijn veel groter. Ik kom altijd weer graag naar Leersum. Leuk om te zien hoeveel er veranderd is, maar hoe het dorp hetzelfde blijft." De verschillen tussen Duitsers en Nederlanders vindt hij lastig te omschrijven. ,,Veel stereotypes zijn ergens op gebaseerd, ook zijn er geweldige uitzonderingen. Daar moet je energie uit halen." Zoals gezegd vonden Erwin en Lucia verhuizen tijdens lockdown een uitdaging, net als dat het een uitdaging was in hun eerste huis dat ze betrokken in het Duitse Freimann. ,,We waren blij met de plek maar de vrouw die het verhuurde, woonde daar ook. Ze zat op voor onze wasmachine in de kelder om te tellen hoe vaak hij water pompte in vergelijking met haar wasmachine. Daarnaast verwisselde ze plussen en minnen in haar voordeel bij de berekening van huiskosten. We hoorden later dat ze in twee jaar tijd vier nieuwe huurders heeft gehad ondanks de woningnood in München. Al met al zijn we sterker geworden van alle uitdagingen. Van elke ervaring leer je, het maakt wie je bent. Ik ben trots op ons gezin en hoe iedereen zijn plek erin heeft. Iedereen kan zichzelf zijn, inclusief de dieren. Goed om stil te staan hoe gelukkig je mag zijn om in Nederland of in ons geval Duitsland te wonen."
