‘Ik ben alleen, maar verveel me niet'

21 april 2026 om 13:09

Naam: Johan Jansen (74)

Woonplaats: Wijk bij Duurstede

Vrijwilligerswerk: Woonzorgcentrum Beatrix in Doorn

Houdt van: vissen, muziek, knutselen, uit eten gaan, met de kleinkinderen bezig zijn, genieten van de zon

Er zijn weken waarin vrijwilliger Johan Jansen vijf dagen in Woonzorgcentrum Beatrix in Doorn te vinden is. ,,Ik doe niets liever dan een steentje bijdragen om de mensen een goede oude dag te bezorgen”, zegt hij. Hij is al tien jaar een vast gezicht voor de bewoners.

Johan woont al jaren in Wijk bij Duurstede, maar komt van origine uit Doorn. ,,Mijn vader had hier vroeger een bakkerszaak. Toen ik ging trouwen, ben ik in Zeist gaan wonen en later naar Wijk bij Duurstede verhuisd. Ik ben 46 jaar lang buschauffeur geweest in de avonden en nachten, ook op een discobus. Dat stopte in december 2016, dat was voor mij hét moment om vrijwilligerswerk te gaan doen bij Woonzorgcentrum Beatrix. Mijn moeder heeft er zestien jaar gewoond, zo ben ik er terechtgekomen.”

GEZELSCHAP Sommige bewoners van Beatrix krijgen volgens Johan maar twee keer per jaar bezoek. ,,Voor hen probeer ik er zoveel mogelijk te zijn. Ik weet vaak wat er speelt en houd ze graag gezelschap. Vier dagen per week probeer ik er te zijn, maar dat lukt niet altijd. Vaak is het meer, soms ook minder. Als ik twee dagen achter elkaar niet ben geweest, klinkt er onder bewoners vaak al de vraag: ‘waar bleef je nou?’. De manager heeft wel eens gekscherend gevraagd of ik niet wilde blijven slapen.”

Johan vervult in zijn rol als vrijwilliger, naast zijn bezoekjes aan de bewoners, meerdere taken. ,,Ik help in het klusatelier, bij evenementen, in het winkeltje, ik zit in de cliëntenraad en ben betrokken bij overkoepelende organisatie QuaRijn."

PATATAVOND In tien jaar tijd heeft hij al van alles meegemaakt bij Beatrix. Eén gebeurtenis vergeet hij nooit: ,,Dat was naar aanleiding van een familieavond, oftewel: patatavond! De volgende morgen kwam een zoon van één van de aanwezige dames bij mij om te vertellen dat zij die nacht was overleden, maar dat wij haar nog de mooiste avond van haar leven hadden bezorgd.”

Ook aan het klusatelier koestert hij mooie herinneringen. ,,Elke vrijdag komen we hier met zo’n vijftien mensen bij elkaar om te timmeren, haken, etcetera. Aan het einde van de dag sluiten we soms af met een advocaatje met slagroom. Daar wordt dan nog een week over gepraat en dat zorgt ervoor dat ik met een goed gevoel naar huis ga.”

GAVE ,,Ik blijf dit doen zolang ik het kan”, antwoordt Johan op de vraag hoe hij zijn toekomst als vrijwilliger ziet. ,,Ik zie het als een gave dat ik dit kan doen en we kunnen niet in de toekomst kijken. Ik moet wel zeggen dat ik met een goed team en een leuke manager samenwerk, dat maakt het ook leuk.”