Eigenlijk is de Heidetuin vrij toevallig ontstaan. Tijdens de grote februaristorm in 1953 was er ten oosten van de Wethouder Verhaarlaan een groot deel van de bomen van het Rijsenburgse bos omgewaaid. De heer Velthuyzen, hoofd van de gemeente plantsoenen en de heer Marchal, bosopziener, opperden om er heideplantjes voor in de plaats te zetten. Dat plan vond weerklank en in 1955 werd de Heidetuin geopend en was daarmee een grote trekpleister voor dagjesmensen, maar ook voor de inwoners van het dorp zelf.

(De tekst gaat verder onder de foto.)

De verschillende soorten heideplantjes waren geleverd door kwekerij W. Haalboom, zijn kwekerij is door de jaren heen overigens ook steeds bekender geworden vanwege de vele soorten heideplanten. Bij de opening van de Heidetuin stond het volgende in De Waarheid: ‘Bloeiende heide, ook ‘s winters’, Driebergen 27 augustus. Voortaan zal men ook in de winter van in bloei staande heide kunnen genieten. In de Rijsenburgse bossen bij Driebergen heeft men een speciale heidetuin aangelegd, waarin meer dan 60 verschillende soorten zijn uitgeplant, die tezamen een rijke kleurschakering opleveren. Naar de initiatiefnemer tot dezer tuin, boswachter Marchalm (men bedoelde uiteraard de heer Marshal), verzekert, zal men hier het gehele jaar door bloeiende heide kunnen vinden. Er zijn namelijk enkele zeer speciale variëteiten geplant, die in het hartje van de winter bloeien!

BIJNA OMGESPIT De geschiedenis leert dat het voortbestaan van deze unieke tuin meerdere malen aan een zijden draadje heeft gehangen. Zo stond in de Stichtse Courant van juli 1969: Met grote verbijstering en verontwaardiging moesten leden van de gemeenteraad, tijdens de vergadering van vrijdagavond vernemen, dat de internationaal vermaarde Driebergse Heidetuin, als gevolg van een uitspraak van het Haagse Gerechtshof, binnen een jaar moet verdwijnen en het terrein in z’n oorspronkelijke staat moet worden gebracht. (…) Gelukkig liep het met een sisser af en hoefde de Heidetuin niet (…) te worden omgeploegd, op straffe van betaling van een dwangsom van f 1.000,- per week. (…) Er werd een schikking getroffen met de (voormalige) eigenaren van het bos. Gelukkig maar, want enkele jaren later, in 1972, kreeg Driebergen-Rijsenburg door de Heidetuin landelijke bekendheid. De Heidetuin was in mini-uitvoering namelijk onderdeel van de Floriade 1972 waarbij Driebergen-Rijsenburg zelfs het predicaat Heidehoofdstad van Nederland kreeg. De Heidetuin was daarmee lange tijd een gewilde toeristische trekpleister in Driebergen-Rijsenburg.


Bram Brinkman

Toch was het in 1973 kantjeboord: de Heidetuin zou verdrogen. De Rotary kwam er aan te pas en zamelde geld in om een pompinstallatie te bekostigen. Zo is er door de jaren heen een wankel evenwicht ontstaan. De tuin moet onderhouden worden, er moet aandacht naartoe anders gaat het mis.

TOEKOMST Er zijn plannen om het park als onderdeel van een groter plan over te dragen aan een andere partij. Bij dit proces is THW, als belangenvereniging voor behoud en versterking van groen in Driebergen-Rijsenburg, betrokken.

Bronnen: J. Heemstra e.a.: Ode aan Driebergen-Rijsenburg (Driebergen-Rijsenburg, 2005); A. W. E. Heimel: Driebergen-Rijsenburg. Mijn dorp in oude ansichten (Driebergen-Rijsenburg, 2011); J. H. Hermans en Chr. Bor: Heg en steg. Straten en straatnamen van Driebergen-Rijsenburg deel twee (Driebergen-Rijsenburg, 2019); D. Steenwijk: Heg en steg. Straten en straatnamen van Driebergen-Rijsenburg (Zeist, 2000); Stichtse Courant, De Waarheid, persbericht Tussen Heuvelrug en Wetering; Met dank aan Bram Brinkman en Hans Hermans.

Door Annet Werkhoven

Bram Brinkman
Foto: Bram Brinkman
De Heidetuin, juni 2020.