,,Het is geweldig leuk om te doen en lekker dicht bij huis", laat ze weten. Na haar vakantie van tien dagen in Zuid Frankrijk ging ze rondkijken voor een baantje en kwam via via bij het Rosarium terecht. ,,Doordat ik wat later ben gaan zoeken, was men overal wel zo'n beetje voorzien", merkt ze op. ,,Maar het toeval wilde dat de zus van een vriendin van mij hier werkt en die stuurde mij een appje met de mededeling dat ze nog wel een kracht konden gebruiken. Diederik, de eigenaar, kende ik van de hockeyclub en zodoende was het snel geregeld."

SERVEREN Haar werkzaamheden omvatten twee taken: als hulp in de keuken, alwaar ze zich bezig houdt met de afwas, en als medewerker in de bediening. ,,Vanwege mijn leeftijd mag ik nog geen bestellingen opnemen, maar wel serveren", verduidelijkt ze. ,,En het leuke is dat je onder de gasten vaak bekenden uit het dorp tegenkomt die het dan weer heel grappig vinden als ik hun bestellingen kom brengen."

Sinds de laatste persconferentie moeten gasten allemaal hun gegevens achterlaten. Vinden mensen dat niet bezwaarlijk? Isabelle: ,,Nee; het werkt eigenlijk twee kanten op, hè? Wij hebben wat meer werk omdat we bij telefonische reserveringen naar die gegevens moeten vragen en dat is ook het geval bij mensen die gewoon komen aanlopen. De gasten gaan daar echter begripvol mee om. In de eerste plaats snappen zij dat wij dit niet hebben verzonnen maar dat we het van bovenaf opgelegd hebben gekregen. En in de tweede plaats ligt de lockdown van twee maanden bij iedereen nog vers in het geheugen. Dat was heel bizar en onwezenlijk; ik bedoel maar: je loopt te winkelen en wat is dan normaler dat je op een gegeven moment ergens een kopje koffie gaat drinken of een hapje gaat eten? Nou... dat kon toen niet; nergens. Dan krijg je zo'n beetje het gevoel dat je in een slechte science fiction film verzeild bent geraakt. Die indruk werd nog versterkt doordat zoiets nog nooit eerder was voorgekomen. En dan begin je jezelf toch af te vragen of dat horecaondernemers dit wel zouden gaan overleven. Je hoeft geen econoom te zijn om te beseffen dat zo'n situatie voor menigeen een doodssteek kon betekenen: geen inkomsten terwijl de kosten wel gewoon doorgaan. Dat moet je ook allemaal maar zien te overbruggen. Je merkt nu aan alle gasten dat ze opgelucht zijn dat de horeca weer mag draaien. Weliswaar met de nodige restricties, maar iedereen hoopt dat er nooit meer een tweede lockdown gaat komen. En natuurlijk: iedereen die aanschuift, moet in feite op een bepaalde manier een stukje privacy inleveren, maar de algehele teneur is dat iedereen snapt dat het, gelet op de omstandigheden, nou eenmaal zo is en niet anders."

MODERN Het Rosarium is geen onbekend terrein voor Isabelle. ,,Als kind heb ik hier menig feestje meegemaakt en ook vaak een balletje geslagen bij het midgetgolfen. Dat was natuurlijk nog in het oude Rosarium. Dat was toen ook heel gezellig, maar toen Diederik hier neerstreek, heeft hij het nodige veranderd en gemoderniseerd. Daardoor is het een buitengewoon mooi onderkomen geworden; niet alleen om er te vertoeven, maar ook om er te werken. Persoonlijk heb ik eigenlijk een beetje het gevoel dat ik op vakantie ben in mijn eigen dorp. En het werk is heel afwisselend en gezellig om te doen."

Isabelle blijft tot ze weer naar school moet. ,,Maar daarna wil ik hier nog wel blijven als invalkracht. Bijvoorbeeld één dienst per week. We moeten wel even kijken hoe dat het beste is af te stemmen in combinatie met mijn school. Maar als we dat rustig op een rijtje zetten, komen we daar wel uit", besluit ze.

door John Beringen