Begin maart gingen Minne en Dixy Veenstra naar Zuid-Afrika, waar ze sinds 2007 vaak komen en een familie hebben geadopteerd bestaande uit ongeveer 25 personen.. ,,We kwamen aan in Zuid-Afrika op 9 maart, op 26 maart ging het hele land op slot. Toen we vertrokken was corona nog een 'ver van mijn bedshow', maar met de lockdown werd het heel echt. In Zuid-Afrika betekende de lockdown dat je ook echt de deur niet uit mocht, bij hoge uitzondering mocht je een boodschap doen. Mondkapjes en handschoenen werden verplicht en natuurlijk heel veel handen wassen", vertelt Dixy Veenstra.

Bij een rondreis in 2007 leerden ze een lokale familie kennen die ze nu helpen om een goede toekomst te krijgen. ,,Wij helpen hen op alle mogelijke manieren. Drie studerende jongeren aan de universiteit, we helpen tuintjes opzetten zodat ze in eigen groenten kunnen voorzien, we leren sparen, geven hulp bij ziekte en een eigen bedrijfje opzetten. We zorgen ervoor dat de kinderen goed onderwijs krijgen, creëren voetbalteams zodat er geen drank-en drugshonger is. We hebben onze handen er altijd erg vol aan als we daar zo’n veertien dagen zijn. We doen dit met heel erg veel liefde en plezier", vertelt Minne Veenstra.

[ARMOEDE] ,,Na een week binnen zitten, besloten we te gaan helpen. Dit na een oproep in de plaatselijke krant van dokter Nozipho Sangwesi, zij vroeg om vloeibare zeep te doneren om zeeppompen te maken voor de zeer arme mensen in de townships. We hebben contact met haar gezocht en haar ontmoet toen we dertig liter vloeibare zeep kwamen brengen. We zijn gaan helpen met de zeeppompen. Daarna hebben we geholpen om 1.800 voedselpakketten klaar te maken en te distribueren. Dit ging gepaard met veel politie en het leger. Allen uitgerust met geweren. Erg luguber in het begin, maar het is noodzaak vanwege eventuele ongeregeldheden. Honger maakt mensen anders", aldus Veenstra. ,,Wat een ontzettende armoede. We spraken mensen die huilden, omdat er niets meer was om de monden te vullen van vaak kinderrijke gezinnen. Een ervaring om nooit te vergeten en die altijd op ons netvlies zal blijven staan."

[MONDKAPJES] Dat het echtpaar tijdens de lockdown naar buiten mag, is bijzonder. ,,Dit alles kunnen we doen omdat we een speciaal permit gehaald hebben bij de politie. Inmiddels zijn we welbekend bij hen. Stel je voor twee blanke mensen tussen heel veel donkere. Ja dat valt op", vertelt Veenstra. Ze helpen door lokaal dingen te kopen en te distribueren. ,,We hebben door kleermaker Johannes vijfhonderd mondkapjes laten maken, zo verdient hij geld en krijgen de arme mensen uit het dorp een mondkapje. Zo snijdt het mes aan twee kanten", vertelt Veenstra. ,,Inmiddels bedienen we zo’n dertig gezinnen. We kopen noodzakelijke levensbehoeften en maken er voedselpakketten van. We letten op dat het allemaal gezond is, dus ook verse groenten en fruit."

De arme mensen in Zuid-Afrika kunnen door de lockdown niet werken en hebben geen spaargeld om op terug te vallen. ,,Er heerst hier de mentaliteit geen werk geen geld, dus ook geen voedsel. Het is erbarmelijk slecht. Wij in de westerse wereld hebben vaak een achterdeurtje, helaas is dat niet in Zuid-Afrika. Oudere mensen staan hier van 's morgens 03.00 uur tot 16.00 uur in de rij om het schamele AOW-tje in ontvangst te nemen. Als ze bij het loket zijn, gaat het dicht omdat het geld op is", vertelt Dixy Veenstra.

[WINTER] In Zuid-Afrika wordt het steeds kouder, de winter komt eraan. ,,Onze Zuid-Afrikaanse vriendin Thessa heeft al vijftig kindertruitjes gebreid. We hebben deze bij een zeer arme gemeenschap gebracht. Daar zijn ze super blij mee allemaal, de winter staat hier voor de deur", vertelt Veenstra. ,,Een brede glimlach en een 'Thank you, thank you, God bless you' maakt ons ontzettend blij en geeft een enorme push om zeker door te gaan. We geven ook breilessen inmiddels, daar hebben we wol en breipennen voor gekocht. Zo breien we sjaals, simpel, leuk en nuttig."

[HELPING HANDS] Voor de hulp die Minne en Dixy Veenstra bieden in Zuid-Afrika hebben ze een stichting, waarmee ze ook voor en na corona hulp bieden. ,,Donaties zijn zeer welkom, op dit moment bekostigen we alles zelf. In de zeer nabije toekomst willen we waterputten gaan slaan, een eerst levensbehoefte", aldus Veenstra. Ook doen ze een oproep om breipennen en wol aan te leveren op Traaij 137 in Driebergen (0343-512001). Kant-en-klare gebreide truitjes voor kinderen van 1 tot 10 jaar zijn ook van harte welkom.

Meer informatie is te vinden op www.stichtinghelpinghands.nl

Door Victor Schutijser