John Beringen

,,We waren aan het werk in de bakkerij die zich naast de voormalige winkel bevindt”, begint hij. ,,Toen we de schoorsteen hadden verwijderd, bleek er zich boven het vertrek over de gehele breedte een verborgen ruimte te bevinden. Dat was op zich natuurlijk al wonderlijk, maar het meest curieuze was dat er ongeveer halverwege een hengsel was te zien dat op de vloer was geschroefd. En toen ik beter keek, zag ik ook een blokje dat gedraaid kon worden. Dat bleek een afsluitmechanisme te zijn van een luik dat alleen van binnenuit op slot kon worden gedaan. Dan kun je maar één conclusie trekken: hier moeten in de oorlog onderduikers hebben gezeten. En het geraffineerde is dat je van beneden niets bijzonders ziet. De naden van het luik zijn weggewerkt door de balken waar het op rust. Je kijkt gewoon tegen vloerdelen aan waar ogenschijnlijk niets vreemds aan is. En zelfs de kop van de spijker waarmee dat blokje is bevestigd waardoor je het kan verdraaien, is dusdanig gecamoufleerd dat het er gewoon uitziet als een knoest in het hout. En die ontdekking doe je dan uitgerekend op 5 mei; bevrijdingsdag. Dan gaat toch wel even iets door je heen, hoor." 

[INGEKROPEN] De ruimte is weliswaar behoorlijk breed, maar vrij ondiep. Van de kleine twee meter wordt een groot gedeelte verspeeld door het schuine dak. De mensen die zich daar ooit verborgen hebben gehouden, konden hooguit op de vloer zitten met de rug tegen de lage muur aan de achterzijde. ,,Ik ben die ruimte natuurlijk even ingekropen," gaat Gert verder. ,,Ik hoopte dat er misschien nog iets op de muur was geschreven of gekrast, maar dat was niet het geval. Wel vond ik nog een paar oude bakblikken en, heel toepasselijk, een korenaar. Maar het meest bijzonder was een knoop die op de grond lag." 

[KNOOP] Hij toont de knoop; deze is te groot voor een overhemd en moet van een jasje zijn geweest. ,,Die moet iemand zijn verloren toen die naar beneden klom en achter de rand bleef haken", constateert Gert. ,,Ik heb geen flauw idee wie de eigenaar van dit pand was ten tijde van de oorlog, maar dat is natuurlijk wel na te gaan. Wellicht zijn er nog familieleden die hier helemaal niets vanaf weten en dan zou het heel mooi zijn als zij dan alsnog horen wat voor een fantastische actie hun voorvader met gevaar voor eigen leven heeft ondernomen." 

[VEEL INDRUK] Hij wijst even naar boven: ,,Het moet voor de mensen die hier hebben gezeten verschrikkelijk zijn geweest in zo'n kleine ruimte zonder daglicht en zonder te weten hoe lang het allemaal zou gaan duren. En dan hadden zij tenminste nog het geluk dat er nog wat voedsel kon worden aangeleverd dat hier werd bereid. Ik ben zelf van de naoorlogse generatie en dan word je met name op 4 en 5 mei extra herinnerd aan het feit dat je heel veel geluk hebt gehad doordat je bent geboren in de tijd dat de bezetting voorbij was en waarin het alleen maar beter werd. Alles bij elkaar maakte deze vondst heel veel indruk op mij." 

[EERBETOON] ,,Het heeft de bouwplannen wel iets veranderd", verklaart Kramer met een glimlach. ,,Oorspronkelijk was het de bedoeling dat er een mooi strak plafond zou worden aangebracht. Dat gebeurt evengoed wel, maar zolang ik hier woon zal dat luik altijd zichtbaar blijven. Het is gewoon te bijzonder om het zo maar weg te moffelen. Ik zie het persoonlijk vooral als een eerbetoon aan de mensen die ooit hierboven wanhopig wachtten op betere tijden en aan de toenmalige eigenaar van dit pand die het voor ze opnam met alle risico's van dien. Ik hoop dat het voor iedereen goed is afgelopen."

John Beringen
Foto: John Beringen
De korenaar en de knoop die in de kleine ruimte werd aangetroffen.