Monique José Timmermans

,,Het dagboek brengt Maarn in oorlogstijd gedetailleerd in beeld, daar heb ik veel van opgestoken. Het was voor mij een voorrecht en een groot genoegen om aan dit boek te mogen meewerken." Marianne Brandis, die het dagboek van haar moeder vertaalt, stelde vanuit Canada gedetailleerde vragen over mensen, plaatsen en gebeurtenissen in Maarn en omgeving tijdens de oorlogsjaren. Dit om de lezers van het dagboek een goede historische context te kunnen geven.

Van Roekel: ,,Vele oorlogsgebeurtenissen die moeder Madzy in haar dagboek beschreef konden worden geverifieerd en van het nodige commentaar voorzien. Ook was het een hele klus om bij de vele namen die in Madzy's dagboek voorkomen uit te zoeken om wie het precies ging, waar deze mensen woonden en wat ze deden. Het Regionaal Historisch Centrum Zuidoost Utrecht en de collega's van de CHC deden volop mee in dit zoekproces. En ondertussen weten we nu ook bij de CHC véél meer van Maarn en Maarsbergen in oorlogstijd."

[GEVANGEN] Voor de gewone burgers in Maarn was de oorlog een zeer moeilijke tijd. Het in oktober 2019 verschenen oorlogsdagboek van Mazdy Brender à Brandis getuigt hiervan op indringende wijze. Madzy woonde sinds 1941 met haar man Wim en dochter Marianne van drie in het tuinmanshuis van Huis te Maarn aan de Maarnse Grindweg. Haar man, tijdens de oorlog officier in het Nederlandse leger, ging na de demobilisatie in 1940 naar huis en aan het werk als rentmeester. Op 15 mei 1942, enkele dagen na de geboorte van hun zoon Gerard, werd hij geheel onverwacht alsnog door de Duitsers in een krijgsgevangenenkamp geplaatst. Madzy bleef achter met twee kleine kinderen. Ze had de eerste maanden geen idee waar haar man verbleef. Na de nodige omzwervingen zou deze pas na de bevrijding terugkeren.

[HONGERWINTER] Op 18 mei 1942 begon Madzy aan haar dagboek. Zeker in het begin heeft dit het karakter van een lange brief aan haar echtgenoot. In het dagboek doet ze verslag van de gang van zaken tijdens de oorlog in Maarn. Ze beschrijft de vele beschietingen en bombardementen, meestal gericht op de spoorweg Utrecht-Arnhem die midden door het dorp liep. Ze doet verslag van de vele, soms barre tochten die ze moest ondernemen om aan voldoende eten te komen, vooral gedurende de hongerwinter van 1944. Ze beschrijft ook de voortdurende ontberingen en ergernissen bij het wonen in een huisje zonder elektriciteit en stromend water dat ze later ook nog moest delen met evacués.

In dit persoonlijke verslag van Madzy krijgt de lezer een directe en vaak intieme inkijk in haar leven tijdens de oorlog in Maarn. En hoe er ondanks alles af en toe iets te genieten en te lachen viel. Na de terugkeer van haar echtgenoot emigreerde het gezin in 1947 naar Canada en bouwde daar een nieuw bestaan op. 'This Faithful Book' geeft een indringend beeld van het leven van burgers in oorlogstijd onder een vijandelijke bezettende macht.

Meer informatie op www.madzysdiary.ca