Met een enorme grijns op zijn gezicht denkt de 24-jarige Van Hofweegen terug aan die twee allesbeslissende wedstrijden in Eindhoven. Na enkele mislukte pogingen eerder dit jaar was er geen enkele uitweg meer: het moest in deze wedstrijden gebeuren en anders kon hij Tokio op zijn buik schrijven. ,,En als de druk het hoogst is, ben ik op mijn best”, blikt hij terug.